Archive for the ‘Michaels mening’ Category

Omdat in een aan banden gelegde economie plezier een noodzaak geworden is. Maar het stelt zo zijn eisen. Want dat plezier moet, ja het moet, humor zijn. Humor ontstaat als je héél serieus, té serieus in de spiegel kijkt. Het is de confrontatie met het onverwachte, met de lach als resultaat.Het is geen toeval dat de stand-up comedy opbloeit in deze strenge serieuze economische tijden? Geen aandeelhoudersvergadering zonder clown, geen speech zonder kwinkslag, geen debat zonder ondeugende one-liners en geen tv-avond zonder een grappige professor kerkelijk recht.
Serieux en humor zijn twee helften van dezelfde medaille. De overdrijving en de omkering zijn de hamer en de beitel van de moderne economie. Zij breken alledaagse verwachtingen en scheppen zo een ander onverwacht hoopgevend perspectief. Dat het nog goed komt. Met ons. Natuurlijk komt het NIET goed.
Maar we denken het wel. Omdat onze moderne economie een beroep doet op het verlangen naar spel en humor in elke mens.
Door te spelen ontplooien wij onszelf. Werken wordt dan ook meer en meer voorgesteld als spelen.
Denk maar aan de luchtigheid van sommige vergaderingen, de spontane en tegelijk verplichte vrijdagavondborrels met de collega’s op het werk, teambuilding-weekends, enz…
Plezier is een serieuze zaak geworden.Toen er vroeger op de werkvloer gelachen werd, dan waren de werkernemers wellicht niet aan het werk. Dat was de tijd van ‘niet lullen, maar werken’. Maar nu… nu is lullen een onmisbaar talent geworden in het moderne bedrijfsleven. Lullen, het liefst over niks, is werken op zich. Maar het is meer dan dat. Het is oog hebben voor het onverwachte, het ongedachte. Een blijk van intelligentie. Het alibi bij uitstek om te lullen is humor. Het is een niet te onderschatten productiemiddel.
Een voorwaarde om “goed bezig en succesvol” te zijn. In Antwerpen is er wel bijna elke dag ergens een stand up comedian te zien.
Binnenkort wordt zo een optreden waarschijnlijk nog aftrekbaar van de belastingen, ook.

Ik reed al 4 uur rond in Brussel en het begon me zo stilaan serieus te enerveren. De wirwar aan éénrichtings - straten had me helemaal naar de rand van de stad gebracht. Nooit eerder was ik hier geweest en nooit meer zou ik hier komen. Read the rest of this entry »

Het nieuws, de commentaren, de koppen in de kranten, alles ademt een sfeer van angst: financiële crisis. Ik erger me groen en geel aan de media. Ik denk dat wij helemaal geen financiële crisis hebben. We krijgen er een, dank zij de media! Read the rest of this entry »

Zondagavond en oudejaarsdag zijn de momenten om jezelf iets voor te nemen. Meestal zou dat tot iets goed moeten leiden, vandaar dat zo een soort van vastberadenheid goede voornemens zijn. Maar omdat ze in werkelijkheid meestal geen resultaat boeken is er dan weer een nuchter spreekwoord dat zegt dat de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens. Toch proberen de meeste mensen het koppig elke keer weer. Afvallen. Read the rest of this entry »

Dat hoorde ik de Indiër van de nachtwinkel bij mij om de hoek zeggen. En hoewel ik het in eerste instantie moeilijk kon geloven van een Indiër met een nachtwinkel had hij toch gelijk. Want het was 21 december. En op die dag begint de winter altijd. Dat hebben we ooit in een ver verleden zo eens afgesproken. Maar wordt het niet eens tijd om met onze tijd mee te gaan en het begrip winter gewoon af te schaffen? Dat is toch hopeloos achterhaald? Read the rest of this entry »

Derrick is dood. Het was een schok. Weer een held heengegaan. Mijn enige Duitse held, op Jan Ullrich na – die ik trouwens wel voor me zie in een aflevering van Derrick. Dat hij met een overdosis doping onderaan een marmeren trap ligt. En dat hij dan vermoord blijkt te zijn. door één van zijn ploegsponsors. Read the rest of this entry »

Dat houdt in dat er cadeautjes gekocht moeten worden, de radio zo wat 24 uur per dag in het teken staat van alle kersthits (door de jaren heen nog wel!) en familie en vrienden (vaak is dit eenmalig) herenigd worden. Read the rest of this entry »

Vorige week liep ik voorbij een speelgoedwinkel waar plots een kind krijsend van de schoot van de Sint naar buiten was gevlucht.

Meteen erna kwam de moeder van dat kind die het nodig vond de winkelmanager uit te kafferen voor het vuil van de straat.

Want de Sint had haar zoontje op stang gejaagd en dat kon toch de bedoeling niet zijn. Het moest toch plezant blijven? Dus dreigde ze een klacht te zullen indienen bij de hoofdzetel.

Read the rest of this entry »